Strætó

Minn helsti samgöngumáti eru strætisvagnar, eða sem stendur er það í raun bara einn vagn sem ég tek á eigin spýtur, 409.
Það eru engar tímatöflur og ekkert kjaftæði, bara einfalt skilti sem gefur til kynna að vagninn stoppi þarna. Ég hef lengst beðið um 4 mínútur eftir vagni...kannski er það ein af ástæðum þess hvað umferðin er stífluð hérna á köflum - of mikið af strætisvögnum á ferðinni.



Í hverjum vagni er síðan tveggja manna áhöfn, bílstjóri og miðadýr. Vagnarnir eru beinskiptir og um leið og síðasti farþeginn er kominn innúr hurðinni þá er rekið í fyrsta og tætt af stað. Tók mig nokkrar ferðir að venjast þessu en þetta er fínn og tiltölulega ódýr ferðamáti. Ef vagninn er loftkældur þá er miðinn ögn dýrari en allajafna er það nú alveg peninganna virði...

Michel Platini....

Rakst á þetta fley á förnum vegi, hlýtur að vera rosalegt aflaskip þó það rúmi reyndar ekki nema svona tveggja manna áhöfn :)

Blackout

Skelltum okkur í bíó í gær og náðum að sjá hina ágætu District 9 áður en hún rennur sitt skeið. Vorum rétt lögð af stað heim þegar rafmagnið fer... Það er ekki kvikmyndahús í okkar hverfi, þannig að fórum í Botafogo hverfið og það sem meira er, okkur vantaði að komast í hraðbanka til að taka út pening. Það var náttúrulega ekki möguleiki í stöðunni.

Við ráðfærðum okkur við pabba hennar og stjúpu og ráfuðum aðeins um í myrkrinu. Það var ekki alveg málið, hún var hrædd og ég skil það svo sem vel - maður greindi fólk ekki nema sem skugga fyrr en það var svo gott sem komið í fangið á manni. Mikið af fólki á ferðinni og aldrei að vita nema einhverjir hefðu hugmyndir um að notfæra sér ástandið. Það varð því úr að við stukkum upp í leigubíl og fórum heim, þar sem við áttum smá pening.

Umferðin gekk merkilega greiðlega miðað við aðstæður. Marcia stjúpa hennar sagðist aldrei hafa verið svona fljót að komast leiðar sinnar, það er kannski til marks um glundroðann sem ríkir í umferðinni í Ríó...

Þegar heim var komið kveiktum við bara á kertum og höfðum það notalegt. Manni varð hugsað heim til Dalvíkur þar sem maður sat nú í þónokkur skipti við kertaljós í rafmagnsleysi fyrir langalöngu síðan, á meðan veturinn hamaðist fyrir utan. Hér var um 30 stiga hiti og logn um miðnættið, þannig að það er ólíku saman að jafna. Maður saknaði enda loftkælingarinnar og vorkenndi liðinu sem sat fast í lyftum og þessháttar... Ég er nú ekki með innilokunarkennd en gæti örugglega komið mér henni upp við slíkar aðstæður.

Kvöldstund með listamönnum

Fórum á tónleika í gær, að sjá choro grúbbu Zé Paulo Becker - þeir eru á myndinni hér fyrir ofan. Alveg mergjað band, ótrúlegir spilarar að gera ótrúlega hluti.
Lenti einnig í skemmtilegu kynjamisrétti, það kostaði 16 reais inn fyrir konur, en 18 fyrir karla...

Hvað um það, eins og gengur á nýjum stað þá er afskaplega gaman að skoða fólkið - það er af ýmsum gerðum hér um slóðir. Þegar nokkuð var á liðið þá kom innúr hurðinni frekar óhrjálegur náungi, allt að því rónalegur að mér fannst. Hann heilsaði öðrum hvorum manni þarna og þegar Ana sá hann hvíslaði hún að mér: 'Þetta er Yamandu, besti gítarleikari Brasilíu'. Þá rámaði mig í myndband sem hún hafði einhvern tíma sent mér með gaurnum.


Hann var auðvitað drifinn á svið fyrr en síðar og við skulum bara orða það sem svo að hann hafi staðið undir hinum mjög svo veglega titli. Maðurinn er hreint ótrúlegur spilari! Vinkona Önu sagðist aldrei hafa búist við að sjá Yamandu spila á einhhverjum bar, ég sagði að mér sýndist nú sem hann verði talsverðum tíma á börum, hún fattaði ekki djókinn.

Hann og þessi sakleysislegi nikkari, Alessandro Kramer, sem sést hér á lélegri mynd spiluðu 3 lög í beit og ég hef sjaldan séð eins góða tengingu milli tveggja spilara - gæsahúðardót.


Ég tók upp 2 laganna á farsímann minn, þetta eru ekki merkileg gæði en allavega nóg til að gefa smá tilfinningu fyrir þessu - síðan er auðvitað heilmikið úrval á youtube ;)

Hvar er Kristur? (2. hluti)

Út um stofugluggann heima.

Tinni til bjargar portúgölskunámi!

Við höfum um skeið háð baráttu við termíta sem tekið hafa sér bólfestu í skáp hér í herberginu. Mikið af bókum sem þeir mega síður narta í, að ógleymdum gítarnum mínum og svoleiðis, þannig að það er talsvert á sig leggjandi til að losna við þetta. Að auki er ég alveg til í að losna við þetta dót skríðandi á mér sem ég ligg og þykist sofa...

Altént, í baráttunni fórum við í að rýma skápinn sem um ræðir og fundum þá Tinna safnið hennar og pöruðum saman 2 titla við íslensku bækurnar sem ég hafði í farteskinu. Ég reikna með að þetta geti orðið dýrmæt námsgögn, minnugur þess að danskur Andrés Önd lagði hornsteininn að minni kunnáttu í því tungumáli. Við fyrstu sýn þá botna ég nú ekki bofs í portúgölskum Tinna en það verður vonandi fljótt bót á :)

Buzios

Vorum að koma í hús eftir að hafa varið helginni í Buzios - algjörum dýrðarbæ hér norður af borginni. Þetta er í annað skiptið sem við gerum okkur ferð og þær eiga eflaust eftir að verða fleiri. Set inn almennilegar myndir seinna, þetta er bara úr farsímanum eins og flestar þær myndir sem ég tek dags daglega.